شمارهٔ ۲۹ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با احساساتی عمیق از درد جدایی و longing (آرزو) برای معشوق صحبت می‌کند. او از محبوبش می‌خواهد که به نزدش بیاید تا دلش آرام گیرد. شاعر می‌گوید که بدون او، جهان برایش تیره و تار شده و تنها امیدش به دیدن اوست. او به یادآوری می‌آورد که با یاد محبوبش در بهشت هم نمی‌تواند شاد باشد و از او می‌خواهد که مانند گذشته به سویش بیاید. همچنین در پایان به حسرت و کمبودها اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که حتی در صورت نداشتن جواهرات و ثروت، باز هم نزد او بیاید.