شمارهٔ ۳۱۹ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر درباره شب و مهمانی که ممکن است به او بیاید سخن می‌گوید. او آرزو دارد که دل سوخته‌اش را بر آتش شوق بگذارد و در انتظار ملاقات معشوقش است. شاعر به تأثیر عشق بر دل‌ها و نگاه‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که هر چیزی که گفته می‌شود، از محبوب منشأ می‌گیرد. او از گسست حلقه‌های عشق و آمدن دوستان سخن می‌گوید و از تغییر مسیر زاهدانی که از صومعه به میکده آمده‌اند، یاد می‌کند. در نهایت، او به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که حتی بر دل نازک دیگران تأثیر دارد.