شمارهٔ ۳۵۴ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف درد و رنج عشق می‌پردازد. او به شدت به محبوب خود وابسته است و تنها آرزویش لب‌های اوست. او از اینکه دیگران به دنبال نوش دارو می‌گردند، ناامید است و به وعده‌های محبوبش که بر خلاف بهبود عمل کرده، گلایه دارد. شاعر نیز به زیبایی محبوب و تقدیم عاشقانه‌اش اشاره می‌کند، اما در نهایت از ناکامی و درد ناشی از عشق خود سخن می‌گوید. او حسرت می‌خورد که هیچ‌گاه نتوانسته به محبوب خود نزدیک شود و به خاطر عشقش تحقیر شده است و در این راه آبرویش را از دست داده.