شمارهٔ ۳۶۷ کمال خجندی
کمال خجندی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جانا به نظر قد تو سرو چمن آمد
شمع رخت آرایش هر انجمن آمد
پیرایه باقوت لیت درج گهر شد
مشاطة گلبرگ رخت یاسمن آمد
بشکست دل پسته خندان ز خجالت
هر بار که ننگ شکرت در سخن آمد
کوته نظر است آنکه ترا سرو سهی گفت
کسی رو ندید هست که در پیرهن آمد
هر یک بوسه از آن لعل شکر بار بمن ده
در پسته ننگ نو پر شکر بمن آمد
بر خوان سخن طبع کمال است شکر ریز
تا وصف لب لعل تواش در دهن آمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد. شاعر به قد و قامت او تشبیه می‌کند و او را مانند سروی در چمن توصیف می‌کند. همچنین زبان شاعر به توصیف دیگری از زیبایی‌های محبوبش می‌پردازد و به شکوه و جاذبه ظاهری او، مانند شمعی در جمع، اشاره می‌کند. شاعر از دل شکستگی و خجالت پسته خندان صحبت می‌کند و به ارزش و زیبایی لب‌های محبوبش به عنوان لعل شکر‌آسا اشاره می‌کند. در انتها، شاعر با بیان توصیفاتی، به بوسه و شیرینی کلامش می‌پردازد و زیبایی محبوب را ستایش می‌کند.