شمارهٔ ۳۸۵ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این غزل از جذابیت و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و به احساساتی که در دل نسبت به او دارد، اشاره می‌کند. او از تضاد ظاهری می‌گوید که با وجود زیبایی معشوق، دلش در آتش عشق می‌سوزد. شاعر از عشق و غم خود می‌نالد و می‌خواهد تا معشوق به حال ضعیفان رحم کند. همچنین، او تأکید می‌کند که عشق او به گونه‌ای است که اگر به آرامش نرسد، حتی ممکن است جان خود را هم از دست بدهد. در نهایت، شاعر ابراز می‌دارد که خیال محبت و زیبایی معشوق او را به سفر و جستجوی دلدادگی می‌برد.