شمارهٔ ۳۹۵ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره غم و درد عشق صحبت می‌کند. شاعر از سختی‌های عاشقی و غم دلدار سخن می‌گوید و اظهار می‌دارد که هیچ کسی نباید چنین رنجی را تجربه کند. به تأکید می‌رسد که عشق و حسرتی که از معشوق به دل عاشق نشسته، باعث درد و زاری اوست. شاعر همچنین به ناز و بازی‌های زاهدان اشاره می‌کند که برای عاشقان زحمت‌آور است و بیان می‌کند که هیچ عشق و دوست داشتنی نباید با این اندازه رنج و عذاب همراه باشد. در نهایت، شاعر احساس طلب و درد ناشی از آن را بیان می‌کند و آرزو می‌کند که دیگران چنین حالتی را نچشند.