شمارهٔ ۳۹۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بی‌عدالتی و درد و رنجی که از سوی دوستان و نزدیکان می‌کشد، اشاره می‌کند. او از آزادی مردی صحبت می‌کند که پس از تحمل سختی‌ها به آرامش رسیده است و می‌پرسد که چه فایده‌ای از میهمانی بی‌رحمی که به ما آسیب می‌زند، وجود دارد. همچنین به عشق شیرین و کشتن فرهاد اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگز فراموش نخواهد شد، به ویژه زمانی که یاد او در دلش خواهد ماند. او احساسات عمیق خود را ابراز می‌کند و می‌گوید که نمی‌خواهد یاد کسی که دور است، فراموش شود. در نهایت، او به بی‌احساس بودن سلامی که نمی‌تواند بفرستد، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چه شگفت‌انگیز است که از دل خونینش نیز نامه‌ای می‌نویسد.