شمارهٔ ۴۴۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عواطف و احساسات عاشقانه و دشواری‌های عشق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که نمی‌خواهد سر زلف معشوقش در دست باد بیفتد، زیرا این امر باعث آسیب و پریشانی زندگی و جان عاشقان می‌شود. او نگران است که رقیب به حد و مرزهای عشق پا بگذارد و دامن سعادت او به دست گدا بیفتد. شاعر همچنین به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر از زلفش سخن بگوید، معذور است؛ زیرا بسیاری از سخن‌ها ممکن است اشتباه به نظر برسند. در نهایت، او از فراق و دوری از معشوقش می‌گوید و دلتنگی و درد جدایی را به تصویر می‌کشد، و حال بلبل را می‌پرسد که از گلشن دور افتاده است.