شمارهٔ ۴۶۵ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به عشق و علاقه به داستان‌های نو و پیام‌های الهی اشاره دارد. شاعر از شنیدن نسیم تازه‌ای از جانب خدا سخن می‌گوید که دل‌ها را زنده می‌کند. او به نقد صحبت‌های انسان‌های پیر و ناتوان می‌پردازد و بر لزوم جست‌وجوی حقیقت و زیبایی تأکید دارد. شاعر از جواهراتی که خود بافته یاد کرده و قصد دارد آن‌ها را به دیگران بفروشد، تا همگان از نور و روشنایی بهره‌مند شوند. در نهایت، به پیروی از صوفیان و توجه به مصلحت اشاره می‌کند و توصیه‌ای به دنبال کردن عشق و کمال دارد.