شمارهٔ ۴۷۶ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل به بیان احساس عمیق شاعر نسبت به عشق و درد ناشی از آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر قلم هزار بار بنویسد، عذری برای تقصیرش خواهد آورد. کاتب از شدت احساساتش گریه می‌کند و می‌گوید که نامه‌اش پر از درد نهان است. او به دنبال درمان دلش است و می‌پرسد چه کسی می‌تواند برای این درد چاره‌ای بیاندیشد. همچنین اشاره‌ای به شراب و حال رفیق‌ها دارد و از رنج خود به خاطر عشق صحبت می‌کند. در نهایت، زیبایی معشوق را تحسین می‌کند و می‌گوید که نقش معشوق در دلش حک شده است. غزل احساسی و عاطفی از عشق، رنج و زیبایی را به تصویر می‌کشد.