شمارهٔ ۵۱۴ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان درد و رنج عاشقانه می‌پردازد و تأکید می‌کند که هیچ طبیبی نمی‌تواند جای حبیب را در درمان درد عشق بگیرد. او امیدوار است که نسبت به مشکلات زندگی تسلی یابد، به شرطی که رقیب وجود نداشته باشد. شاعر از شنیدن ناله‌های دلش نگران نیست و به زیبایی عشق اشاره می‌کند. او همچنین از لطف و محبت غریبان سخن می‌گوید و نسبت به عطر گل‌ها و زیبایی‌ها توجه می‌کند. در نهایت، شاعر به کسانی که دلشان شاد است و در خوشی هستند، حسرت نمی‌خورد و می‌گوید که دل‌باختگان را نمی‌توان با نصیحت و ادبیات آرام کرد.