شمارهٔ ۵۲۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این قطعه شعری به توصیف زیبایی و برکات طبیعت و زندگی می‌پردازد. نخل مدنی میوه‌ای شیرین به بار می‌آورد و حسن دیگری در بصره نمایان می‌شود. پیر بغداد به دجله می‌رود و دریا جواهرات می‌آورد. ساقی جامی را می‌شکند و از آن جامی لطیف‌تر پدید می‌آید. از آفتاب تبریز، نور به خانه‌ها می‌تابد. رومی به زمین روم اشاره می‌کند و از خاک خجند سربرمی‌آورد. سرانجام، این خاک کمال و زیبایی را به انسان‌ها و سرزمین‌ها می‌دهد. شعر به نوعی نمادین و تقسیم شده به تصویرهایی از زیبایی‌ها و برکت‌های مختلف است.