شمارهٔ ۵۴۸ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به سرایندگی وفا و عشق حقیقی می‌پردازد. او هشدار می‌دهد که نباید به ظواهر دلخوش بود و بوی وفا را از زلف محبوبان انتظار داشت. شاعر ابراز می‌کند که عشق حقیقی، فراتر از خواسته‌های دنیوی است و عاشق به دنبال لذت‌های زودگذر نیست. همچنین، او به تفاوت میان کعبه و خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که برای خداوند نباید به عبادت ظاهری توجه کرد. در نهایت، شاعر تنبه می‌دهد که کمال حقیقی و خوشی، در دوری از ریا و صداقت نهفته است و نباید برای جلب توجه دیگران به دنیا دلبسته شد.