شمارهٔ ۵۵۱ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شدت به عشق و زیبایی محبوبش می‌نگارد. او بارها و بارها از محبوبش می‌خواهد که او را به نحوی بکشاند یا با نگاهش به او محبت کند، حتی اگر این کار به معنای مرگش باشد. شاعر احساس می‌کند که زیبایی محبوبش چنان قوی است که می‌تواند او را به کشتن بکشاند و در برابر خطراتی که ممکن است برایش وجود داشته باشد، با دل پرخنده ای ایستاده است. همچنین به حسرت و آرزوی نگاهی از طرف محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز برایش به اندازه‌ی عشق محبوب مهم نیست، حتی اگر به خواب رفتن در کنار محبوبش به معنای مرگش باشد. این شعر نمایانگر درد و زیبایی عشق و وابستگی عمیق شاعر به محبوبش است.