شمارهٔ ۵۵۰ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به زیبایی عشق و ارتباط انسان با خاک و طبیعت اشاره دارد. هر گلی که از خاک می‌روید، عاشق کسی می‌شود که آن را استشمام کند. فرد عاشق، برای معشوق خود، با اشک‌هایش عواطفش را بیان می‌کند و می‌کوشد تا نشانی از معشوقش را در خاک بیابد. شاعر به حسرت و جستجوی دائمی دل اشاره دارد و بیان می‌کند که توصیف زیبایی معشوق همیشه در قافیه‌ها گنجانده می‌شود، اما وقوع آن همیشه دشوار است.