شمارهٔ ۶۱۶ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از دل و احساسات خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که دلش تنها از بار سنگین احساسات طلبکار است و از این وضعیت رنج می‌برد. با وجود اینکه او به خاک تبدیل شده و زمان بر او گذشته، تنها یادگارش همین احساسات فراموش‌شده است. او بر اعتقادات و آرزوهای خود پا برجا مانده و به دنبال آن است که از عشق و امید خود بهره‌مند شود. در نهایت، شاعر از کسی که با حسرت او دشمنی می‌کند، می‌خواهد که با او بهتر رفتار کند زیرا او فقط یک دوستدار است.