شمارهٔ ۶۲۴ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به یاد خواب زیبایی از محبوبش می‌افتد و از شادی آن خواب مست و مدهوش است. اگرچه محبوبش فراموشی نسبت به او نشان می‌دهد، اما او از آن شادی خوشحال است. شاعر به طعنه می‌گوید که حتی سر مویی از او ارزش جانش را دارد. او در برابر ناله و فریادش به صدای سگی که او را خاموش می‌کند، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به زیبایی و کمال محبوبش اشاره می‌کند و از خطرات عاشق شدن به خاطر وسوسه‌هایش هشدار می‌دهد.