نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۶۱ کمال خجندی

کمال خجندی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

به مسجد هفته از تو کجا یک سجده لایق

که در آدینه ای زاهد به شش روز دگر فاسق

له فی کل موجود علامات و آثار

دو عالم پر ز معشوق است کو یک عاشق صادق

نیاوردی کسی در گوش آواز خطیبان را

فلو لا بسمعوا منهم هو المطعم هوالرازق

چرا از دوست وا مانی به لذت های جسمانی

غم لیلی خوری اولی که شهد و شکر فابق

مریض العشق لایفنی به سکر الموت و المحمی

خوشا سرمستی مجنونه خنکه دلگرمی وامق

نسیم الورد بحییکم رحیق الحب یشفیکم

من الظلمات ینجیکم بدون الشمس و الشارق

دلت گرم است با دنیا مپوشان ای کمال این تب

چو در دارالشفای دین طبیبی بافتی حاذق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ویژگی‌های معنوی و عشق الهی اشاره دارد و به نقد وضعیت زاهدان و فاسقان می‌پردازد. او می‌گوید که معشوق در هر دو جهان وجود دارد و عاشق واقعی باید او را جستجو کند. در عین حال، شاعر به اهمیت لذت‌های معنوی و عشق به معشوق اشاره می‌کند و از خراب شدن دل‌ها بر اثر وابستگی به لذت‌های دنیوی انتقاد می‌کند. او به قدرت عشق و درمان آن اشاره دارد و می‌گوید که با عشق واقعی، انسان از تاریکی‌ها نجات می‌یابد و اهمیت کار پزشکانه دین را در تسکین بیماری‌های روحی یادآور می‌شود. در نهایت، خواسته او این است که انسان‌ها دل‌های خود را از دنیا پنهان نکنند و به معانی عمیق‌تر زندگی توجه کنند.