شمارهٔ ۶۷۳ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و longing برای وصال محبوب است. شخص شاعر به زاهد شهر می‌گوید که او همواره از رندی صحبت می‌کند، در حالی که خود در جستجوی خیال و آرزوهایش است. شاعر از ناله دل و بی‌دردی می‌گوید و از آنکه در پی درد و رنجی خواستار است. او در فضای وصال محبوب غرق شده و از باران صبح می‌خواهد تا او را به شبستان وصال راهنمایی کند. همچنین، او به تردید و حیرت در مورد بخت و اقبال خود اشاره می‌کند و از ترس خود برای ابراز عشق می‌گوید. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که اگر روزی محبوب او را بخواند، همین امر می‌تواند کمال بخت و سعادت او باشد.