نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۰۷ کمال خجندی

کمال خجندی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

ترا شوخ اندک وفا گفته ایم

هنوز اندک است این که ما گفته ایم

دل ما ز غم سوختی چند جای

به تو این سخن چند جا گفته ایم

هلاک تن ماست دائم دعات

میرن تو آمین بگو ما دعا گفته ایم

بر آن خوان که نقلش کباب دلست

نخستین غمت را صلا گفته ایم

به جمعی که عاشق کشان حاضرند

از اول ترا مرحبا گفته ایم

حدیث دل و عقله از ما مپرس

که ما ترک این ماجرا گفته ایم

سخنهای نو بشنوید از کمال

که اینها درین روزها گفته ایم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات و عشق خود می‌گوید و بیان می‌کند که به رغم تمام ناراحتی‌های دل، همچنان محبت و وفاداری به محبوب خود را ادامه داده است. او به دعا کردن و امیدوار بودن اشاره می‌کند و می‌گوید که درد و غم را در کلام خود ابراز کرده است. همچنین به شهادت جمعی از عاشقان اشاره می‌کند که به محبوب سلام و درود فرستاده‌اند. شاعر از شنیدن سخن‌های جدید از کمال یاد می‌کند و به ارتباط عمیق دل و عقل اشاره می‌کند که در این عشق پیچیده است. در کل، شعر درباره عشق، وفاداری، دعا و احساسات درونی است.