شمارهٔ ۷۳ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

اشعار بیانگر احساس عمیق ناامیدی و حسرت گوینده است. او از فردی محبوب یاد می‌کند که توجه و محبتش را از او دریغ کرده و این امر باعث رنج و درد او شده است. گوینده به زخم‌های ناشی از این بی‌توجهی اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی مرهمی برای این زخم‌ها نیز از او دریغ شده است. او احساس می‌کند که تمام زیبایی‌ها و شادی‌ها از او گرفته شده و طالع بدش او را به شدت آزار می‌دهد. در نهایت، آنچه را که از محبوبش خواسته، آرزو می‌کند که دریافت کند، اما معلوم است که این خواسته‌ها نیز به او داده نشده است.