شمارهٔ ۷۶۸ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و دلبستگی به محبوبش سخن می‌گوید. او می‌خواهد که اگر فرشتگان دستش را به او بدهند، نقاب محبوبش را کنار بزند و دو بوسه از چهره‌اش بگیرد. عشق او آنقدر شیرین است که در صورت عدم دسترسی، کامش تلخ می‌شود. هرچه غیر از محبوب در نظرش بیفتد، بی‌معناست و او حتی به گریه می‌افتد. او دلبستگی عمیقش را به محبوب بیان می‌کند و می‌گوید که اگر ببیند محبوبش در خواب غمزه‌ای می‌زند، چشمان مستش را به یاد او می‌بیند. او نیز می‌خواهد در مجالس شراب و نقل عشق محبوبش سهیم باشد و هیچ چیز نمی‌تواند او را از این عشق بازدارد. در انتها، شاعر از این می‌گوید که دست به هر اقدامی می‌زند تا به محبوبش نزدیکتر شود، حتی اگر بخواهد ابزار موسیقی را بشکند تا صدای دلنشین او را بشنود.