شمارهٔ ۷۷۵ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تکرار توبه‌اش از شراب و خوش‌گذرانی اشاره می‌کند، اما می‌گوید که این توبه‌ها به خاطر وصال معشوق شکست خورده‌اند. او از ساقی می‌خواهد که نوشیدنی‌ای به دردهایش اضافه کند، زیرا هم تشنه و هم خسته است. شاعر به خوشی‌های زندگی و عشق اشاره می‌کند و از زهد و تقوی بی‌نتیجه سخن می‌گوید. او به این نتیجه می‌رسد که هر کس به سویی می‌رود، ولی او همچنان در عشق و هوای کوی معشوق مانده است. احساساتش را با اشک‌های رنگین توصیف می‌کند و نهایتا به این نکته می‌رسد که هر فردی به اندازه تلاش و همت خود کمال دارد، ولی برای او کمال در این است که بی‌نیاز از هر دو عالم باشد.