شمارهٔ ۷۹۱ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات و دل مشغولی‌های خود صحبت می‌کند. او به معشوق می‌گوید که هر بار که تنها می‌ماند، به یاد او می‌افتد و به او فکر می‌کند. شاعر بر وفاداری خود تأکید می‌کند و به معشوق می‌گوید که نباید او را به خاطر سبک خاص خود سبک‌سر فرض کند. او به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی اگر بلای جدایی سر او بیاید، باز هم حاضر است که به یاد معشوق باشد. شاعر به گناه معشوق پرداخته و بر دشواری حضورش در کنار او تأکید می‌کند. در نهایت، او به گفت‌وگوی خود با معشوق اشاره می‌کند و از او می‌پرسد که چرا نمی‌تواند به مقام کمال برسد، که معشوق در پاسخ می‌گوید که چگونه می‌تواند به یک گدا، یار و همراهی واقعی باشد.