شمارهٔ ۷۹۵ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از جدایی و فرار از دنیا و دردهای آن صحبت می‌کند. او به عشق و جانان خود پناه برده و از جفاها و غم‌های دیگران گریخته است. شاعر با نشان دادن احساس تنهایی، تأکید می‌کند که دیگران نمی‌توانند او را بیابند زیرا او از خانه و خانواده‌اش دور شده است. او همچنین به رقبا و دشمنان خود اشاره می‌کند و می‌گوید که از آنها فرار کرده است. در نهایت، بیان می‌کند که هرگز از آزادی فرار نکرده و همواره از کمال معشوق خود دوری کرده است.