شمارهٔ ۸۱۲ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی احوال عاشقی است که به شدت دلبسته و رنجیده است. شاعر از این احساس می‌نویسد که عشقش دیگر نمی‌طلبد و او را ترک کرده است. او متوجه می‌شود که این عشق جدید دیگری را می‌جوید و از عذاب و غم او خبر دارد. شاعر احساس تنهایی و بی‌کسی می‌کند و نشان می‌دهد که درد و رنج او همچنان باقی است. در نهایت، به رابطه‌ای که به نظر نافرجام آمده اشاره می‌کند و احساس می‌کند که دیگر هیچ امیدی به بازگشت عشقش ندارد.