شمارهٔ ۸۱۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها شاعر از زیبایی و شیرینی صحبت می‌کند که با لبان محبوبش آغاز می‌شود. او می‌گوید که برای بیان احساساتش نیازی به حرف زدن نیست، چون چشم و جذابیت محبوب همه چیز را می‌گوید. همچنین اشاره می‌کند که کلام و گوش‌ها بی‌خبر از رازها نیستند و باید دقت کرد که چه چیزی گفته می‌شود. شاعر در نهایت بیان می‌کند که عشق و زیبایی محبوبش چنان او را تحت تاثیر قرار داده که دیگر نمی‌تواند سخن بگوید و وقتی به توصیف او می‌پردازد، می‌فهمد که هر چه بگوید تنها از زیبایی اوست.