شمارهٔ ۸۳۴ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره جذابیت و فریبندگی معشوق و دل‌نبسته شاعر به اوست. شاعر به زیبایی‌های معشوق از جمله چشم و ابرو اشاره می‌کند و از جدایی و فراق می‌نالد. او احساس می‌کند که عقل و دین در برابر عشق ناتوانند. همچنین، درک می‌کند که حتی اگر معشوق قول ماندن دهد، باز هم انسان بی‌ادبی است که در این موقعیت قرار نگرفته است. در نهایت، شاعر پی می‌برد که دیگر نمی‌تواند در فضای تنگ و تاریک دل خود بماند و از معشوق درخواست می‌کند که دیگر او را نرنجاند. او خالصانه عشق و احساساتش را بیان می‌کند و اعلام می‌کند که در دل خود، تنها عشق نسبت به معشوق را دارد.