شمارهٔ ۸۵ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوقه‌ای است که با لطافت و ظرافت خود توجه شاعر را جلب کرده است. شاعر به تشبیه‌های زیبایی اشاره می‌کند، مانند گلبرگ‌ها و بویی که از او استشمام می‌شود. او همچنین به محبوبش می‌گوید که خاک پایش ارزشمند است و هر چیزی که بر او بپوشد، از نظر او ارزش دارد. شاعر زیبایی چهره او را همچون ماه و زلفش را به خرمنی از مشک تشبیه می‌کند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که عشق و عقل تحت تأثیر چشمان محبوب قرار گرفته‌اند و از او می‌خواهد که این زیبایی را با خود داشته باشد.