شمارهٔ ۸۷۱ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسی عمیق و سرشار از عاشقی است. شاعر از درد و رنجی که به خاطر فراق محبوبش متحمل می‌شود سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که کار و زندگی‌اش مختل شده و به شدت نیازمند توجه معشوق است. شاعر از زیبایی‌های زندگی چون بهشت و حورعین فارغ شده و تنها دل‌مشغولی‌اش محبوبش است. او به جذابیت و تأثیرگذاری معشوقش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی آب روان نیز از خالی بودن چشمش زنده نیست. شاعر از محبوبش می‌خواهد که به او توجه کند و به او انتظار ندهد، زیرا در انتظارش رنج می‌کشد. در پایان، اشاره می‌کند که اگر روزی به کنار قبر او بیاید، روحش به آرامش می‌رسد.