شمارهٔ ۸۷۳ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها شاعر به بیان عواطف و دردهای خود می‌پردازد. او می‌گوید حتی اگر سرش را ببرند، دیگر حاضر نیست بار دلش را دوباره بکشد. او اشاره به تیر غمزه‌ای دارد که دلش را هدف قرار داده و نمی‌تواند آرام گیرد تا زمانی که درد او را نبیند. همچنین، هر دعا و شربتی که انتخاب کند، دردش را کمتر نمی‌کند و در نهایت، از حکمت‌فروشانی که مرهمی برای دردهایش نمی‌فروشند، خسته شده است. شاعر به گوش‌خسته بودن از شنیدن نام دوا و درمان اشاره می‌کند. به طور کلی، این ابیات شعری است از ناامیدی و درد عمیق.