شمارهٔ ۸۸۸ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر عاشقانه به توصیف حال و هوای دل عاشق می‌پردازد که به شدت تحت تأثیر زیبایی محبوبش قرار گرفته است. شاعر از رنگین بودن لب‌های محبوبش می‌گوید و این که وجود او بادی است که جان عاشق را به تسخیر درآورده است. دامن وصل محبوب، بر زندگی شبانه و پراندوه شاعر سایه انداخته و او را در آرزوی وصال نگه داشته است. دل شاعر، با وجود تمام زرق و برق‌های دنیا، متوجه عمق غم و سنگینی دل خود شده و در آرزوی ملاقات محبوب است. شعر همچنین به تحمل رنج عاشق و یأس او اشاره دارد، به‌طوری‌که حتی از آشنایانش هم کسی به یاری‌اش نمی‌آید. در نهایت، شاعر از محبوبش درخواست رحم می‌کند تا بر دل مسکین او رحمی کند.