شمارهٔ ۹۰ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و عطر خاصی که در طبیعت و عشق وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که چنین عطر و زیبایی در همه جا یافت نمی‌شود. او با ذکر مو و چهره معشوقش، به این نکته می‌پردازد که زیبایی‌های او منحصر به فرد است و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند با آن مقایسه شود. همچنین، شاعر می‌گوید که خواب و آرامش در شب جدایی‌اش به خاطر خاطرات عشقش ناممکن است و در پایان به زیبایی و کمال تفکر و بی‌نیازی معشوقش از تحسین در دیگران اشاره می‌کند.