شمارهٔ ۹۰۰ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید. دل و جان به سوی معشوق حرکت می‌کنند و از شور و شوق برای دیدن او یاد می‌کند. او به دل می‌گوید که نباید راز عشق را فاش کند و باید او را از دیده‌ها پنهان کند. شاعر به زیبایی‌های معشوق و احساسات خود نسبت به او اشاره می‌کند و به دل و جانش می‌گوید که پی‌جوی زیبایی و نیکی‌ها باشد. همچنین، به صبا (نسیم) نیز توصیه می‌کند که به سوی معشوق برود و از زیبایی‌های او سخن بگوید. در نهایت، شاعر عشق و زیبایی را با تصاویر طبیعی چون گل و بلبل مقایسه می‌کند.