شمارهٔ ۹۰۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به عشق و محبوبی اشاره دارد که تمام وجودش را در بر گرفته است. او می‌گوید اگر هزار سر هم داشته باشد، همه آنها پر از عشق به معشوق خواهد بود. چشم‌هایش به خاطر گریه تاریک شده و جایی برای دیدن معشوق ندارد. شاعر از این که چقدر به چشم محبوبش وابسته است و چگونه نمی‌تواند به کسی دیگر نگاه کند، می‌گوید. او همچنین به زیبایی‌های معشوق و عشق در دل طبیعت اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر عاشقی به دنبال محبوبش است. شعر نشان‌دهنده‌ی چشم‌پوشی و فدای جان به خاطر عشق است و در نهایت تأکید بر اراده و همت بلند معشوق دارد که حتی اگر درویش باشد، ارزش‌های او بالاتر از هر چیزی است.