شمارهٔ ۹۲۶ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق پرداخته و احساسات شاعر را نسبت به او بیان می‌کند. شاعر با اشاره به چشمانش که مانند رخت نادیده است، زیبایی معشوق را آن‌قدر دل‌فریب می‌داند که فرشته‌ها نیز به آن حسادت می‌کنند. او از وعده‌هایی که معشوق داده، اما هنوز تحقق نیافته، گله‌مند است. همچنین به تصویر کشیدن زلف معشوق و زیبایی‌های دیگر او، عشق و زیبایی را با حالتی عاطفی و گرفتارکننده توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر به بی‌قراری و دیوانگی ناشی از عشق اشاره می‌کند که به دنبال یاد معشوق، عقلش را از دست داده است.