نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۳۶ کمال خجندی

کمال خجندی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

تا توانی دل مشتاق بدست آری به

جانب بار و وفادار نگه داری به

با چنین زلف خوش و خال خوش و روی چو ماه

مهر ورزی کنیه و ترک جفا کاری به

صاحب روی نکو را به همه حال که هست

رسم دلجوئی و آئین وفاداری به

گر به بالین ضعیفان گذری خواهی کرد

صحت خویش نخواهیم که بیماری به

هوس صحبت باری اگرت می افتد

با رقیبان مخالف نکنی یاری به

برو ای زاهد شبخیز ز پیشم که مرا

با خیال رخ او خواب ز بیداری به

گر کند طوطی طبعت هوس نطق کمال

ببری نام لب بار و شکر باری به

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت عشق و وفاداری اشاره می‌کند و از دل مهرورز و خوش‌رویی می‌گوید که باید نسبت به معشوق خود نشان دهد. او تأکید می‌کند که با وجود زیبایی‌ها، باید از جفا و بی‌وفایی دوری کرد و به حمایت از کسانی که نیازمند هستند پرداخت. همچنین، شاعر در نهایت به زاهدی که از دنیای مادی کناره‌گیری کرده، می‌گوید که او را رها کند زیرا عشق واقعی او را از خواب غفلت بیدار کرده است. به طور کلی، شعر بر اهمیت عشق، وفاداری و حفظ روحیه مثبت تأکید دارد.