شمارهٔ ۹۹۱ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ظلم و ستمی که به او شده است سخن می‌گوید و در عین حال از لطف و کرم‌هایی که به او شده است یاد می‌کند. او می‌گوید که با وجود تمام این مشکلات، همیشه به فکر مقام و نظر دیگران بوده و سرمه چشمش از خاک پای محبوبش است. شاعر همچنین به دشنام‌هایی که از رقیبانش دریافت کرده اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دعاهایش کمتر شده است. او از دوری و عدم توجه محبوبش گله‌مند است و حس می‌کند که دلش مانند یک کباب سوخته از غم و اندوه به است. در نهایت، او به شکایت از آزارهایی که دیده و رنج‌هایی که متحمل شده اشاره می‌کند و می‌پرسد چرا باید چنین آزرده شود.