شمارهٔ ۹۹۷ کمال خجندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر حاکی از دلتنگی و غم عشق است. شاعر به محبوب خود می‌گوید که چرا بدون دلیل او را غمگین می‌کند و به گریه‌هایش بی‌توجه است. او از محبوبش می‌خواهد که به دعاها و زاری‌های او پاسخ دهد و نمی‌خواهد در انتظار او بماند. شاعر در عین حال به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که چهره‌اش تنها از اشک و غم رنگین شده است. او از محبوب می‌خواهد که اگر قصد ندارد به او توجه کند، لااقل به یادش باشد و توجهی به حالش داشته باشد. در نهایت، شاعر از محبوبش می‌خواهد که او را به بهشت آرزوهایش ببرد و دلش را آرام کند.