شمارهٔ ۱۰۱۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به توصیف زیبایی‌های یک سرو می‌پردازد که اگر در چمن جا بگیرد، شگفت‌انگیز خواهد بود. اشاره دارد به اینکه وقتی زلف‌های معشوق با بوی خوش عنبر شانه‌کشی شود، جهانی از عطر به وجود می‌آید. او همچنین به عشق و دلبستگی به محبوبی زیبا اشاره می‌کند که دل‌ها را به خود جلب می‌کند. اگر بخت یاری کند، امید دارد که معشوق شبی با او باشد و آن شب را با سرخی شراب بگذرانند. او به چشمان معشوقش که آنقدر جذاب است که بر او تأثیر می‌گذارد، اشاره می‌کند و در نهایت به دنبال آن سرو، هر روز مثل باد صبا رهسپار صحرا می‌شود.