شمارهٔ ۱۰۶۳ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و خوشی لب یار اشاره می‌کند و از تأثیر آن بر دل و جانش سخن می‌گوید. او می‌گوید که اگر دو لب را ببندد، دو عمر را هم تحت فشار قرار داده و پیوندی عمیق میان جان‌ها ایجاد می‌کند. دیدن لب یار او را به شدت می‌سوزاند و او با حسرت از حلاوت لب‌هایش یاد می‌کند. همچنین به قدرت چشمان یار اشاره کرده و از چشم بد دوری می‌طلبد. شاعر در نهایت بیان می‌کند که غم یار او را به قدری گرفتار کرده که حتی شادی را هم فراموش کرده است.