شمارهٔ ۱۱ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و شیرینی صحبت کردن عاشقانه اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که عشقش به او جرأت می‌دهد تا به محبوبش نزدیک شود. او از آتش عشق و دلتنگی‌اش می‌گوید و همچنین به زیبایی و گل‌های باغ اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که دل کسی به سختی دل او نیست و عشق او را به مانند سنگ می‌داند، به همین خاطر آتش دلتنگی‌اش را احساس می‌کند و آرزو دارد که محبوبش را درک کند. در پایان به چیرگی و زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و از عشقش به او سخن می‌گوید.