شمارهٔ ۱۱۰۲ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از باد صبحدم می‌خواهد پیامی از محبوبش بیاورد. او از بوی محبوبی دلربا حرف می‌زند و امیدوار است که از دل گمراهش خبر خوشی بگیرد. شاعر به جستجوی علامت‌هایی از محبوبش است و از باد می‌خواهد یک تار مو از او بیاورد. در شب جدایی، او به دعا و طلب نامه‌ای از مسافری خوش‌خبر نیاز دارد. همچنین از باد می‌خواهد که هر خبری از محبوب برایش بیاورد، چرا که گوشش از انتظار خسته شده است. شاعر به فراوانی میوه در باغی اشاره می‌کند که به بیگانگان داده می‌شود و از این که خود او چیزی نمی‌گیرد ناراحت است. او به محبت و علاقه‌اش اشاره می‌کند و می‌خواهد که خبری از محبوبش به او برسد. در انتها، از لب جامی که شاهان می‌نوشند، طلب می‌کند که برای دردهایش مداوا بیاورد. این شعر پر از احساس longing و طلب است، که نشان‌دهنده عشق عمیق و انتظار شاعر به محبوبش است.