شمارهٔ ۱۱۹۳ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی عشق و خطرات آن را توصیف می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد که با زیبایی خود دل او را نراندوخته و عاطفه‌اش را به بازی نگیرد. او نقش ابروی معشوق را همچون یک جاذبه می‌داند که نباید آن را از دل بزداید. همچنین از معشوق می‌خواهد که با خنجر غمزه‌اش جان او را تهدید نکند و بر احساساتش فرمان نراند. در پایان، شاعر به معشوق هشدار می‌دهد که مبادا به او آسیب برساند، زیرا عشق او همچون شکارچی است که با دقت به شکار می‌پردازد.