شمارهٔ ۱۲۲۴ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است و شاعر به توصیف زلف و زیبایی‌های او می‌پردازد. معشوق چنان جذاب است که حتی در صورت ناتوانی دیگران در تحمل عشق او، زیبایی‌اش همچنان بر دل‌ها مسلط است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر گل را برگی نباشد، ناله بلبل نیز بی‌فایده است. او همچنین به اهمیت توجه به درد و رنج دیگران اشاره دارد و نشان می‌دهد که عشق و جنون آن از مشکلات زندگی مهمتر است. در نهایت، شاعر از لذت‌بردن از مراسم‌های پرشور و فکری می‌گوید و می‌خواهد که موسیقی و شادی در زندگی جاری باشد.