شمارهٔ ۱۲۳۷ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به آرزوهایش اشاره می‌کند که همگی مرتبط به عشق و زیبایی محبوبش است. او می‌گوید که به یاد دیدار معشوق، در دلش آرزوی گلزار دارد و از درد فراق او رنج می‌برد. شاعر آرزو دارد که بعد از مرگ در قامت محبوبش تجلی کند و از آن زیبایی به خاک خود برگردد. عشق او به محبوبش به حدی است که از آزارهایی که در این عشق می‌کشد، لذت می‌برد. او همچنین بیان می‌کند که اگر آزادی از بند موی محبوب را داشته باشد، همچنان گرفتار زیبایی او خواهد بود. در نهایت، به محبوبش می‌گوید که اگر امکان داشته باشد، آرزوهای زیادی از او دارد.