شمارهٔ ۱۲۹۵ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، عاشق از شدت عشق و وابستگی به محبوبش ابراز ناراحتی می‌کند. او می‌گوید که جانش را برای محبوبش فدای می‌کند و حتی اگر بمیرد، در برابر عشق او آرامش می‌یابد. شاعر از دوستانش می‌خواهد که کمک کنند تا او را آزاد کنند، زیرا او در محبت محبوبش گرفتار است. او همچنین اشاره می‌کند که درد و ناله‌اش به گوش کسی نمی‌رسد و از این می‌ترسد که عمرش به پایان برسد و به خاطر دوری محبوبش از حسرت بمیرد.