شمارهٔ ۱۳۰۶ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به احساس عمیق عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از گریه‌اش به خاطر محبوب خود گله می‌کند و می‌گوید که حتی در حضور بیگانگان و آشنایان، همه متوجه عشق و ارادت او به محبوبش می‌شوند. او به عواطفش اشاره می‌کند که به جای اشک، خون می‌ریزد و از شدت درد می‌خواهد چشمانش را از دیدن محبوب پاک کند. در نهایت، شاعر به این موضوع می‌پردازد که دیگران، به ویژه خسرو، از غمزه و زیبایی محبوبش درک کنند که او در چه وضعیتی است.