شمارهٔ ۱۳۲۹ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از نسیم می‌خواهد که در صورتی که در راه یار محبوبش گذر کند، سلام او را به محبوب قدیمی‌اش برساند. او به مسأله عدم دیدن و رسیدن به حقیقت اشاره می‌کند و نگران عدم دریافت پاسخ است. شاعر از درد و اشک‌هایش به خاطر دوری از معشوق سخن می‌گوید و احساس ناتوانی و بیماری در برابر چشمان محبوب را توصیف می‌کند. او به نسیم می‌گوید که اگر باد از سمت یار بیاید، جانش را فدای آن می‌کند و قدردان خواهد بود. همچنین، شاعر به زاهدان توصیه می‌کند که او را به بهشت دعوت نکنند، زیرا خود را در مقام پایین‌تری نسبت به محبت یار می‌بیند و از خداوند می‌خواهد که نیکی‌ها و اشتباهاتش را عفو کند.