شمارهٔ ۱۳۷۶ امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
باز با درد جدایی چون کنم؟
باز با هجر آشنایی چون کنم؟
دل ز جان چون بر کنم روز وداع
ترک آن ترک ختایی چون کنم
عقل گوید «پارسایی پیشه کن »
مست عشقم، پارسایی چون کنم؟
گفتمش روز وداع دوستان
گر به زودی باز نایی، چون کنم؟
گفت «کای مستغرق دریای عشق
خسروم من، بی وفایی چون کنم؟»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احساس درد و جدایی از معشوق است. شاعر در دلش درگیری بین عقل و عشق را تجربه میکند. عقل او را به پارسایی و دوری از عشق راهنمایی میکند، اما او به خاطر عشقش نمیتواند از این مسیر پیروی کند. او به دوستش میگوید که اگر روزی او را ملاقات نکرد، چه باید کند و در پاسخ میشنود که عشقش باعث شده وفا را فراموش کند و غرق در احساساتش است. در کل، شعر بیانگر تضاد بین عقل و احساس در مواجهه با جدایی و عشق است.